"toogether-จับมือไปท่ามกลางลมฝนกระหน่ำ"

กันยายน 2551,
ฝนกระหน่ำกระท่อมหลังหนึ่งที่เป็นความหวังของคนๆ หนึ่งที่ชื่อวัด เสาไม้ไม่อาจค้ำยันแรงลมที่กระโชกจนเรือนไม้ไผ่ล้มครืนลงมา
พังความหวังของเขาหมดลงพลัน

ก่อนหน้า กระท่อมไม้ไผ่หลังนั้น เขาทุ่มใจสร้างเพื่อหวังใช้เป็นโรงทำเตาประหยัดพลังงาน
เป็นงานท่ามกลางทุ่ง ป่า และริมห้วย หวังไว้ว่าทุนรอนที่ลงไปจะกลับมาในไม่ช้า
มันเป็นหนทางเดียวที่พอจะเป็นประกันและหลักฐานการจะยืนอยู่บนที่ทางอันว่างเปล่า
ยังหวังอะไรกับพืชผลที่ลงไป ฝากไว้กับฟ้ากับฝนสะทีเดียวคงไม่ได้
กระทั่งโชคชะตาก็ยังต้องขีดและกำหนดด้วยตัวเอง

แต่ใครจะคาดคิดและยับยั้งธรรมชาติได้อยู่
ลมกรรโชกโยกตัวเสาเรือนไม้ไผ่ล้มพับและหัวใจของเขาไปแทบพัง

"เย็นวานนี้ลมพัดแรง อาคารหลังโต ต้นไม้ที่ปลูกไว้ยังไม่ใหญ่พอให้ช่วยกรองแรงลม
วูบเดียว หลังคาลงมากองกับพื้น เสาหักหมดทุกต้น โชคดีไม่มีใครอยู่ข้างใน
นับแต่มาอยู่ที่นี่นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราหวั่นไหว และไม่ใช่ครั้งแรกที่มีอุปสรรคมาท้าทายความตั้งใจของเราสองคน
แม้ลึกๆรู้สึกว่าโชคชะตา-ฟ้า ช่างกลั่นแกล้ง รู้สึกยากเย็น ท้อแท้ ลังเล และตั้งคำถามกับการเริ่มต้นครั้งนี้"

นั่นเป็นข้อความในอีเมล์ที่เขาส่งมาโยกหัวใจให้คนรับสั่นไหวได้เหมือนกัน

ทบทวนข้อความในอีเมล์หลายรอบ
คิดถึงระยะทางที่เขาเดินมา นึกถึงภาพฝันที่วาดหวังของเขา
และความมุ่งมั่นที่ชัดเจนขนาดนั้นคงไม่มีใครปฏิเสธได้

เชื่อว่าถ้าตัดโชคชะตาออก ชีวิตคนเราคงขาดบทพิสูจน์
แต่หากถาโถมหนักหนานักก็บอบช้ำ ศักยภาพที่มีอยู่คงตกหล่นเสียหายไปด้วย
อย่างนั้นแล้ว เท่าที่จะเยียวยาและเกื้อหนุนกันได้
และเชื่อว่า แรงหนุนเล็กๆ หลายๆ แรงจะหนุนนำค้ำจุนกันได้ท่ามกลางกระแสลมแรงๆ

ไม่ได้หมายความว่าจะหนุนนำชีวิตใครสักคนไปฝ่ายเดียว
แต่กลับเชื่อว่า สิ่งที่เขาทำและลงมือปลูกปั้นจะส่งคืนกลับมาสู่ผู้คนรอบข้างในไม่ช้า
อย่างน้อยก็สร้างแรงบันดาลใจในการพิสูจน์และท้าทายความเชื่อของตัวเอง


"toogether" พื้นที่เล็กๆ แห่งนี้พอจะเป็นแรงใจและส่งถ่ายกำลังไปยังเขาไม่มากก็น้อย
และหวังว่า ไม่เฉพาะเหตุการณ์เฉพาะหน้าครั้งนี้
หวังไว้อีกหลังจากนี้จะเป็นแรงหนุนเสริม เพื่อเกื้อหนุนรายได้โดยไม่เป็นการบริจาค
แต่จะนำเสนอข้าวของบางอย่างที่มีคุณค่าด้วยกันทั้งสองฝ่าย
อาจเป็นเสื้อยืดลายสกรีนที่ออกแบบเฉพาะ ถุงผ้า กระเป๋า หรือสิ่งของบางอย่าง

ไม่ได้ตั้งใจให้เกิดเป็นการซื้อขายแลกเปลี่ยนฐานะลูกค้าและผู้ขาย
และไม่ต้องการให้เป็นทางธุรกิจ
แต่เพียงหวังว่าจะเป็นเรื่องของการแบ่งปันและเติบโตไปด้วยกัน

เชื่ออย่างนั้นนะครับ
อากาศกวี

(อ่านสิบกว่าปีที่ผู้ชายชื่อวัดคนนี้พิสูจน์และค้นหามาตลอด คลิก ที่หน้า ผู้ชายที่ชื่อ "วัด")